مقدمه ای از خفیف کننده نصب شده بر روی کامیون (TMA)

تضعیف‌کنندهٔ نصب‌شده بر روی کامیون (به اختصار TMA) یک وسیلهٔ ایمنی حفاظتی است که به‌طور ویژه برای سناریوهای ساخت و نگهداری جاده طراحی شده است. عملکرد اصلی آن جذب انرژی برخورد از طریق یک ساختار ویژه است که خطر تلفات جانی و خسارات مالی را در هنگام برخورد وسایل نقلیه خارج از کنترل با مناطق یا تجهیزات ساختمانی کاهش می‌دهد. این یک تجهیزات کلیدی در سیستم تضمین ایمنی جاده است.

ارزش اصلی TMA در مکانیسم حفاظت بافر آن از «غلبه بر سختی با انعطاف‌پذیری» نهفته است. هنگامی که یک وسیله نقلیه خارج از کنترل به طور تصادفی با این دستگاه برخورد می‌کند، ساختار جاذب انرژی قابل فشرده‌سازی در انتهای جلویی آن به تدریج انرژی جنبشی عظیمی را که توسط برخورد ایجاد می‌شود از طریق تغییر شکل منظم (مانند چروک شدن، شکستن، لغزش و غیره) جذب می‌کند و سرعت ضربه وسیله نقلیه را به میزان زیادی کاهش می‌دهد. در عین حال، طراحی اتصال پایدار بین کل دستگاه و کامیون حامل می‌تواند از برخورد و پرواز یا متلاشی شدن خود دستگاه جلوگیری کند و در نتیجه کارگران ساختمانی، ماشین‌آلات ساختمانی را از وسایل نقلیه خارج از کنترل جدا کرده و آسیب‌های ناشی از برخورد مستقیم را کاهش دهد.

TMA معمولاً از دو بخش اصلی تشکیل شده است: یکی شاسی حامل است که بیشتر از کامیون‌های متوسط ​​یا سنگین به عنوان حامل اصلی استفاده می‌کند تا از تحرک و پایداری دستگاه در جاده اطمینان حاصل شود و می‌تواند با توجه به بخش ساختمانی به طور انعطاف‌پذیر جابجا شود. دیگری دستگاه بافر جذب انرژی است که در پشت کامیون نصب می‌شود. ساختارهای اصلی شامل «بشکه های جذب انرژی تاشو» و «ماژول‌های آلیاژ آلومینیوم لانه زنبوری» هستند. این ساختارها تحت آزمایش‌های برخورد دقیقی قرار گرفته‌اند تا از اثر بافر بهینه در محدوده سرعت ضربه مشخص شده (معمولاً 50-100 کیلومتر در ساعت) اطمینان حاصل شود.

کاربرد TMA بسیار بر روی ساخت جاده و سناریوهای پشتیبانی اضطراری متمرکز است، که معمولاً شامل موارد زیر است: سایت‌های نگهداری جاده‌های شهری، جایی که در جلوی منطقه ساختمانی پارک می‌شود تا یک «مانع ایمنی» ایجاد کند. عملیات نگهداری بزرگراه‌ها، به ویژه در بخش‌هایی با کاهش خطوط و تغییر خطوط موقت، که به عنوان یک ترمینال حفاظت سیار عمل می‌کند. ساخت تونل یا سایت‌های امداد اضطراری جاده، که به سرعت یک مرز حفاظتی موقت ایجاد می‌کند تا زمان پاسخگویی ایمنی را برای کارگران به دست آورد. علاوه بر این، برخی از TMAs همچنین به دستگاه‌های کمکی مانند چراغ‌های هشداردهنده و علائم بازتابنده مجهز هستند تا دید را در شب و در هوای نامساعد بهبود بخشند.

در مقایسه با تأسیسات حفاظتی ثابت (مانند موانع برخورد)، بزرگترین مزیت TMA «تحرک» آن است. این می‌تواند موقعیت خود را با منطقه ساختمانی به صورت پویا تنظیم کند تا با نیازهای حفاظتی بخش‌های مختلف جاده سازگار شود. در عین حال، طراحی مدولار آن تعمیر و نگهداری بعدی را تسهیل می‌کند - پس از اینکه ساختار جذب انرژی در یک برخورد دخیل شد، معمولاً فقط ماژول‌های آسیب‌دیده نیاز به تعویض دارند تا دوباره مورد استفاده قرار گیرند و هزینه کل عمر تجهیزات را کاهش دهند. در حال حاضر، TMA به یک «تجهیزات ایمنی استاندارد» برای ساخت بزرگراه‌ها در اروپا، آمریکا و چین تبدیل شده است و استانداردهای فنی مربوطه به طور مداوم در حال بهبود هستند تا با نیازهای حفاظتی انواع مختلف وسایل نقلیه و محیط‌های جاده‌ای سازگار شوند.